Acceptatie bij Adoptie

In harmonie leven met jezelf gaat over kunnen zijn wie je was en zijn wie je bent zonder verwachtingen.

~ inge ingspire

Jezelf volledig accepteren hoe je bent of een lastige situatie accepteren is voor ieder mens een opgave. Voor geadopteerden kan het door hun afkomst (etniciteit) en achtergrondgeschiedenis extra lastig zijn een eigen identiteit en positief zelfbeeld te ontwikkelen. Hoe accepteer je dat je geadopteerd bent? Psychosociaal hulpverlener Myra Borkent, Senior specialist hulpverlening Kalinda Jager en Nicolette (geadopteerd uit Indonesië) vertellen.

Hoe accepteer je dat je geadopteerd bent?

Myra Borkent: ‘Adoptie is een gegeven dat door elke geadopteerde op zijn/haar eigen manier wordt ervaren en wordt geaccepteerd. Sommige geadopteerden houden zich nauwelijks bezig met het feit dat zij afgestaan en geadopteerd zijn, anderen zijn door deze ervaring ernstig beschadigd en/of getraumatiseerd. En dan natuurlijk een hele range daar tussenin. Wij zien in onze praktijk voornamelijk mensen die wél tegen bepaalde thema’s aan lopen in hun leven, die (mogelijk) te maken hebben met afstand en adoptie. Door ruimte te maken voor henzelf, om echt bezig te kunnen zijn met deze thema’s in de begeleiding, neemt de geadopteerde de eerste stap in het uitzoeken wat het betekent voor hen om afgestaan en geadopteerd te zijn. Om te onderzoeken welke thema’s en dilemma’s in hun leven nu afstand en adoptie raken. Welke betekenis geven ze dit in hun leven en hoe kunnen ze er beter mee om gaan?’

Nicolette: ‘Ik ben in Indonesië (Jogjakarta, Wonosidi) geboren en mijn zusje op Sumatra, (Kamalaraja). Er zijn meerdere redenen waarom ik geaccepteerd heb dat ik geadopteerd ben. Ten eerste, mocht ik in een fantastisch warm en liefdevol gezin terechtkomen. Mijn adoptieouders (ik noem hen nooit zo want zij zijn mijn ouders) hebben mij vol verlangen ontvangen. In liefde en met eerlijk-, oprecht- en openheid en met aandacht ben ik groot gebracht tot wie ik nu mag zijn. Zij zijn altijd eerlijk geweest over mijn afkomst. Op kinderlijke wijze werd mij verteld dat ik niet uit de buik van mijn (adoptie) moeder kwam. Er is altijd open gecommuniceerd over mijn herkomst en dat heeft er toe geleid dat ik tot op de dag van vandaag geen behoefte heb om op zoek te gaan naar mijn biologische ouders.

Hoe Accepteer je dat je geadopteerd bent? - Lees meer over Acceptatie bij Adoptie op ingspire

Nicolette (rechts op de foto) met haar ouders en zusje

Ten tweede,  ik heb altijd geloofd dat mijn biologische moeder mij heeft afgestaan omdat zij niet voor mij kon zorgen. Mij afstaan is het meest liefdevolle wat zij ooit voor mij heeft kunnen doen. Je kind 9 maanden dragen en dan afstaan is niet iets wat je graag doet. Dus mij afstaan en hopen dat ik een beter leven zou ontvangen zie ik als enorm moedig en liefdevol om als moeder te doen.

Ten derde, ik ben er van overtuigd dat er een moment zal komen dat ik mijn biologische moeder (mijn vader vind ik minder belangrijk) weer zal zien. Waarschijnlijk zal dat niet in mijn leven op aarde zijn maar in mijn leven in het hiernamaals.’

Wat kan bijdragen aan het acceptatieproces?

Myra Borkent: ‘Door beter te begrijpen waar bepaalde gedachtes en gevoelens vandaan komen, kunnen we soms ook milder naar onszelf kijken, begrip krijgen voor eigen gedrag en soms ook daardoor beter sturing geven aan dit gedrag. Hierdoor is het soms mogelijk weer meer regie op eigen leven te pakken en moeilijke emoties het hoofd te bieden.

Wat wij ook merken is dat het delen van ervaringen met lotgenoten, dus andere geadopteerden, vaak heel helend werkt. Veel geadopteerden hebben in hun leven nauwelijks contact gehad met andere geadopteerden en voelen zich veelal onbegrepen door niet-geadopteerden. Zij krijgen vaak opmerkingen als dat zij ‘dankbaar’ moeten zijn dat zij geadopteerd zijn, terwijl ze dat vaak helemaal niet zo ervaren; ze hebben er immers niet om gevraagd geadopteerd te worden en weten niet altijd zeker of ze hier wel gelukkiger zijn dan wanneer ze in hun land van herkomst waren gebleven, al dan niet bij de geboorteouders. In een groep met mede-geadopteerden hebben ze ineens aan een half woord genoeg en zij kunnen elkaar goed begrijpen en dit wordt altijd als bijzonder en verzachtend ervaren. Om deze reden organiseren we geregeld groepsbijeenkomsten voor geadopteerden.’

Accepteer dat je het verleden niet kan veranderen & pak de regie over je eigen leven
‘Wat kan helpen in het acceptatieproces is om je aandacht te richten op hetgeen waar je (wel) invloed op hebt’, vertelt Kalinda Jager (Senior specialist hulpverlening bij FIOM). ‘Houdt hierbij in gedachte dat het niet helpend is jezelf als slachtoffer te blijven zien. We zien met regelmaat dat geadopteerden vinden dat hen als kind zijnde wat is aangedaan. Dat is ook zo, echter als je volwassen bent en blijft hangen in de ander de schuld geven dan blokkeer jij jezelf om je verder te ontwikkelen legt Kalinda uit. ‘Als volwassen persoon ben je verantwoordelijk voor jouw eigen gedachten, gevoelens en gedrag’. 

5 Gouden tips voor Zelfacceptatie bij adoptie

Adoptie is (bijna) nooit uit vrije wil geweest. Dat wetende brengt vertrouwen dat er een moment mag komen dat je elkaar weer mag zien. Geloof in wie je hier op aarde mag zijn ~ Nicolette

Deze vijf stappen kunnen helpen een eigen identiteit en positief zelfbeeld te ontwikkelen bij adoptie;

  1. Neem tijd om jouw verlies te verwerken, het is belangrijk jouw verlies wat je al op jonge leeftijd hebt ervaren te gaan verwerken met behulp van bijvoorbeeld een therapeut die hierin is gespecialiseerd. Je hebt immers wel je biologische moeder/familie verloren.
  2. Maak tijd en ruimte om jezelf goed te leren kennen, zoek hierbij eventueel begeleiding. Identiteit is een onderwerp dat vaak speelt bij geadopteerden en hoewel geadopteerden zich deels vaak Nederlands voelen, heb je natuurlijk ook je dna en genen van je geboorteouders, misschien met het temperament dat erbij hoort of andere karaktereigenschappen. Sommige eigenschappen zijn aangeboren, andere aangeleerd. Door je ook te verdiepen in de cultuur en achtergrond van je geboorteland, kan je een completer ‘beeld vormen’ van je zelf, en een completer beeld van je eigen identiteit.
  3. Overweeg een bezoek aan je geboorteland en/of ga op zoek naar je biologische familie. Dit kan helpen bij een stukje zelfacceptatie. Vaak geven geadopteerden aan dat dit hun meer rust heeft gebracht in het leven. Je weet dan wat meer over je roots/ je herkomst waardoor de puzzelstukjes op zijn plek vallen.
  4. Kom in contact met andere geadopteerden. Maak gebruik van de mogelijkheid in contact te komen met andere geadopteerden, waardoor je erkenning en herkenning kan vinden voor je emoties en ervaringen.
  5. Neem genoegen met het feit dat je ‘anders’ bent. Anders is niet meer of minder, maar je mag je onderscheiden. Geadopteerden hebben soms een sterk gevoel van anders zijn, in het adoptiegezin bijvoorbeeld, maar misschien ook op de basisschool als enige donkere kindje in een dorp. Ook op latere leeftijd kan dit spelen. In plaats van hier tegen te vechten, of te proberen niet anders te zijn, is het mooier om anders te mogen zijn, en hier trots op te kunnen zijn.
comments

Dit artikel over Acceptatie en Adoptie is met behulp van de kennis en ervaringen van onderstaande Professionals tot stand gekomen. Dank!

  • Myra Borkent
  • Psychosociaal hulpverlener met specialisatie adoptiehulpverlening
cog
  • Kalinda Jager
  • Senior specialist hulpverlening
  • Nicolette
  • Ervaringsdeskundige
  • geadopteerd uit Indonesië

Welkom op Ingspire


NIEUW - Zingeving in tijden van het Coronavirus

Geïnspireerd blijven?

Ik wil zinvolle inspiratie over: *

Volg je ons ook al?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Menu
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.